Grand Ayatollah Hossein-Ali Montazeri responds to the questions: "What is your opinion about stoning? Don't you believe it is a savage punishment?"

Religious Authority: 
Hossein-Ali Montazeri
Fatwa Question or Essay Title: 
Grand Ayatollah Hossein-Ali Montazeri responds to the questions: "What is your opinion about stoning? Don't you believe it is a savage punishment?"

There is no doubt that stoning is a very harsh punishment, but we should not forget that adultery and extramarital sexual relation is a very harsh crime too.

Moreover, the criteria that should be met in order to apply this punishment is so hard that it is almost impossible to prove the crime and apply the punishment. Thus, this punishment is only for the purpose of frightening and preventing the crime. It can be proved either by a free personal confession or by witness of four men.

Confession should be free and without any pressure. Four witness should have witnessed the sex accidentally. Thus, if they have purposefully gone there to witness the sexual relation they are not considered pious and therefore they can not give testimony as a witness.

As you see, given these criteria, it is almost impossible to prove the crime and apply the punishment. Furthermore, even if the accused person confesses willfully, she/he should be stoned in a way that she/he is capable of escaping. And when she/he escapes we are not allowed to arrest them again and finish the punishment.

حكم سنگسار در اسلام ‏
‏ ‏ ‏سؤال : سلام به نظر شما سنگسار در اسلام يك حكم وحشيانه نيست ؟ با‏ ‏عطوفت و رحمتي كه از ائمه (ع ) و پيامبر(ص ) سراغ داريم چطور‏ ‏مطابقت مي‎كند آيا تابحال خودتان فيلم اجراي سنگسار را ديده ايد؟

‏ ‏جواب :
‏ ‏بسمه تعالي
‏ ‏با سلام و تحيت
‏ ‏در اينكه حكم سنگسار يك حكم سخت و شديدي است ترديدي نيست ،‏ ‏ولي بايد دانست كه اولا- زناي محصنه نيز گناه كوچكي نمي باشد و طبعا بايد‏ ‏بين گناه و مجازات آن تناسب و تشاكلي باشد. ‏ ‏و ثانيا- عمده كلام در اين است كه شرايط چنين مجازاتي آنقدر پيچيده است‏ ‏كه تحقق آن بسيار نادر خواهد بود تا آنجا كه مي‎توان گفت : اصولا تشريع آن‏ ‏در حد يك مترسك و تهديدي بيش نخواهد بود، زيرا ثبوت زناي محصنه يا‏ ‏با اقرار متهم است و يا با شهادت چهار مرد عادل . اما اقرار در زندان و در حال‏ ‏ترس و تهديد و يا ايذاء و آزار جسمي و روحي مطلقا حجت نمي باشد و با‏ ‏چنين اقراري هيچ محكمه اي شرعا حق ندارد كسي را سنگسار نمايد. و‏ ‏شهادت چهار مرد عادل كه عمل زنا را با چشم خود مشاهده كرده باشند نيز‏ ‏فوق العاده بعيد خواهد بود، زيرا چگونه مي‎توان تصور نمود چهار مرد عادل‏ ‏تصادفا صحنه زنا را مشاهده نمايند؟
‏ ‏بديهي است هيچ كسي حق ندارد نسبت به انجام گناه مثلا زنا تفتيش و‏ ‏تحقيق نمايد و چنين كاري انسان را از عدالت خارج مي‎كند. پس راهي‏ ‏نيست جز اينكه بر حسب تصادف و بدون تفتيش قبلي چهار مرد عادل‏ ‏صحنه عمل زنا را مشاهده نمايند و چنين تصادفي بسيار بعيد و نادر خواهد‏ ‏بود. ‏ ‏از طرف ديگر برفرض اينكه زناي محصنه با اقرار در خارج از زندان و در‏ ‏شرايط كاملا طبيعي ثابت شود، شخص مورد مجازات بايد طوري مجازات‏ ‏شود كه بتواند فرار كند و اگر بعد از اصابت چند سنگ به او فرار نمود كسي‏ ‏حق ندارد او را بازداشت و مجددا او را سنگسار نمايد، زيرا حكم او همان‏ ‏بود كه اجراء شد و چند سنگ به او اصابت نمود. شاهد بر اين مطلب علاوه‏ ‏بر روايات ديگر، قضيه ماعز بن مالك است كه بعد از چهار مرتبه اقرار كه با‏ ‏اصرار خود نزد پيامبر(ص ) در شرايط عادي و بدون اكراه انجام شد سرانجام‏ ‏مورد رجم قرار گرفت ولي پس از اصابت چند سنگ فرار كرد و زبير بن عوام‏ ‏او را در بين راه گرفت و با استخوان شتر او را كشت . وقتي پيامبر(ص ) از اين‏ ‏قضيه مطلع شدند با ناراحتي فرمودند: چرا نگذاشتيد او فرار كند؟! و دستور‏ ‏دادند ديه او از بيت المال داده شود. و سپس فرمودند: اگر او گناه خود را‏ ‏مخفي نگاه مي‎داشت و بازگو نمي كرد بهتر بود.(وسائل الشيعة ، كتاب الحدود، ابواب‏ ‏حد الزنا، باب 15، حديث 1 و 2).